Przejdź do treści
wiezienni.pl

Metoda

Jak się uczyć do testu wiedzy

Ten test ma jedną cechę, która myli prawie wszystkich: próg zaliczenia jest bardzo niski, a stawka wcale nie. Do przejścia dalej wystarczy 8 punktów z 30. Kto na tym poprzestanie, przechodzi etap i przegrywa postępowanie.

1. Zacznij od tego, co ten test naprawdę mierzy

Próg z § 7 ust. 2-4 rozporządzenia brzmi dosłownie „minimum 8 punktów" i jest najniższy w całej polskiej rekrutacji mundurowej - około 27 procent arkusza. To nie jest błąd w odczycie przepisu i nie ma tu drugiego dna. Jest za to skutek uboczny: z tak niskiego progu bardzo łatwo wyciągnąć wniosek, że testu nie trzeba się uczyć. Ten wniosek jest fałszywy i kosztuje więcej niż jakikolwiek inny błąd w przygotowaniu.

Punkty z testu nie kończą się razem z testem. Komisja składa je razem z punktami z rozmowy kwalifikacyjnej w arkusz oceny kandydata, a ten arkusz jest jedną z pozycji, z których liczy się wynik w rankingu (art. 39e ust. 2 pkt 2 ustawy). Test wiedzy i rozmowa nie są więc dwiema osobnymi pozycjami, tylko jedną z dwóch źródeł - i punkt oddany na teście trzeba odrobić przy stole komisji.

A ranking rozstrzyga o wszystkim, co dzieje się potem. Kandydaci ustawiają się w kolejności według łącznej liczby punktów, z trzech punktowanych etapów można zebrać 90 punktów, do tego dochodzą punkty preferencyjne za wykształcenie i umiejętności, a jednostkę wybiera się według kolejności miejsca w rankingu (art. 39f ust. 1). Nauka „na zaliczenie" jest tu błędem strategicznym: cel to nie 8 punktów, tylko każdy punkt, który da się wziąć przy własnym biurku, zanim zacznie się to, czego przy biurku wziąć się nie da.

Zrób egzamin próbny, zanim ułożysz plan. 30 pytań na zegarze 35 minut dają mapę braków w podziale na dziedziny zamiast wrażenia, że trzeba przerobić wszystko naraz. Pierwszy wynik zapisz. Za trzy tygodnie będzie najlepszym dowodem, że plan działa.

2. Kolejność dziedzin: od materiału, którego nie da się wymyślić

Materiał dzieli się u nas na 8 dziedzin. Ten podział jest nasz, nie urzędowy: Służba Więzienna nie publikuje ani zakresu tematycznego, ani wykazu aktów prawnych, a ustawa opisuje test jednym zdaniem o funkcjonowaniu władzy publicznej oraz bezpieczeństwie państwa i porządku publicznym (art. 39c ust. 2 pkt 1 lit. c ustawy o Służbie Więziennej). Ucz się w tej kolejności:

Najpierw sama formacja

Dwie najkrótsze i najbardziej „domknięte" dziedziny: katalog zadań z art. 2 ustawy, organy i jednostki organizacyjne, a obok tego cztery korpusy i kolejność stopni w każdym z nich. To materiał czysto pamięciowy, którego nie da się wyprowadzić na sali z niczego innego - i dlatego opłaca się go zamknąć na starcie.

Potem nabór i stosunek służbowy

Materiał o tym, przez co właśnie przechodzisz: osiem warunków przyjęcia, dokumenty, kolejność etapów, ranking i wybór jednostki, ślubowanie, dwuletnia służba przygotowawcza, szkolenie wstępne i zawodowe. Tu siedzą terminy liczone w dniach, miesiącach i latach, czyli to, co pamięta się najgorzej. Rozłóż tę dziedzinę na kilka wieczorów i wróć do niej jeszcze raz przed testem.

Dalej wykonywanie kary pozbawienia wolności

Kodeks karny wykonawczy, czyli codzienna robota w jednostce opisana przepisem: rodzaje i typy zakładów karnych, systemy odbywania kary, klasyfikacja skazanych, prawa i obowiązki osadzonego, nagrody i kary dyscyplinarne. Materiał układa się w pary i trójki pojęć, więc ucz się go zestawieniami, a nie pojedynczymi definicjami: typ zakładu obok systemu odbywania kary, nagroda obok kary.

Następnie organy władzy publicznej

Konstytucja od strony liczb i kompetencji: skład i kadencje izb, tryb ustawodawczy, kompetencje Prezydenta, powoływanie i odwoływanie Rady Ministrów, a po drugiej stronie sądy, trybunały, Najwyższa Izba Kontroli i Rzecznik Praw Obywatelskich. Wiele osób zna to ze szkoły w połowie - i właśnie ta połowa bywa najdroższa, bo pytanie idzie zwykle o liczbę albo o to, kto kogo powołuje.

Na koniec bezpieczeństwo państwa oraz UE i NATO

Dwie najwęższe dziedziny, obie bardzo konkretne: stany nadzwyczajne razem z terminami, klauzule tajności informacji niejawnych, a dalej instytucje Unii Europejskiej, ich siedziby, traktaty i artykuł 5 Traktatu Północnoatlantyckiego. Krótkie, więc dobrze wchodzą na końcu, gdy reszta jest już poukładana.

Proporcje warto znać, zanim usiądziesz do nauki: najwięcej pracy jest w dziedzinach Służba Więzienna: zadania, organy i struktura (25 pytań) i Korpusy, stopnie i tradycja (25 pytań). Jeżeli masz tydzień, a nie miesiąc, zacznij od nich.

3. Porcja dzienna: 20 pytań, nie więcej

20 pytań dziennie to jakieś pół godziny razem z czytaniem wyjaśnień. W takim tempie komplet 200 pytań przerabiasz w 10 dni i zostaje czas na powtórki. Cztery zasady, które decydują o tym, czy to zadziała:

Funkcjonariusz Służby Więziennej trzyma otwartą książkę i unosi palec wskazujący

4. Fiszki na to, co jest liczbą, listą albo kolejnością

Fiszki robią coś innego niż testy. Test sprawdza wybór pod presją, fiszka buduje odruch. Włącz je dopiero po pierwszym przejściu dziedziny, inaczej uczysz się na pamięć rzeczy, których jeszcze nie rozumiesz.

Do fiszek idzie wszystko, czego na sali nie wyprowadzisz z pierwszych zasad, bo nie ma na to 35 minut: kolejność stopni w 4 korpusach i to, że razem jest ich 22; kto nadaje stopnie chorążych, a kto pierwszy stopień oficerski; osiem warunków przyjęcia do służby; kolejność etapów postępowania; 5 prób testu sprawności fizycznej w stałej kolejności; typy zakładów karnych i systemy odbywania kary; terminy stanów nadzwyczajnych; instytucje Unii Europejskiej i ich siedziby.

5. Egzamin próbny na zegar dopiero po zamknięciu materiału

Drugi raz siadasz do próbnego, gdy masz za sobą wszystkie 8 dziedzin. Od tego momentu rób go co drugi dzień, zawsze na pełnym zegarze. Cel jest jeden: przyzwyczaić się do tempa 70 sekund na pytanie i do tego, że pytania wyglądające znajomo mają przestawione warianty.

Za gotowego nie uznawaj się przy 8 punktów. Ten wynik zalicza etap i nic poza tym. Za gotowego uznaj się wtedy, gdy 3 podejścia z rzędu kończysz bez pytania, przy którym zgadywałeś.

6. Pułapki, na których wykłada się najwięcej kandydatów

To nie są rzeczy trudne. To są miejsca, w których dwa podobne pojęcia stoją obok siebie albo w których opracowania w sieci od lat powtarzają nieprawdę.

Badanie psychologiczne jest w ustawie, ale nie ma go w opisie „krok po kroku"

Art. 39c ust. 2 pkt 1 lit. ca ustawy wymienia badanie psychologiczne, w tym test psychologiczny, jako element etapu wstępnego. Opis rekrutacji na stronie Służby Więziennej wylicza elementy tego etapu bez niego. Kandydat przygotowany wyłącznie z tej strony nie spodziewa się badania psychologicznego w tym miejscu postępowania - a przepis je tam stawia.

Komisja lekarska to nie jedyna droga ustalenia zdolności do służby

Zdolność fizyczną i psychiczną ustala komisja lekarska podległa ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych albo lekarz medycyny pracy w jednostce organizacyjnej Służby Więziennej (art. 39ca ust. 1). Opracowania piszą zwykle wyłącznie o komisji, a od tego, kto orzekał, zależy droga odwołania. To jest też inny etap niż badanie psychologiczne: żaden z nich nie daje punktów, oba są zaliczane albo nie.

Klasa mundurowa bije magisterium

W tabeli preferencji za wykształcenie (§ 5 ust. 2 rozporządzenia) świadectwo szkoły średniej lub branżowej z programem przygotowującym do służby daje 30 punktów, a dyplom magistra „innego kierunku" 15 punktów. Poziom dyplomu znaczy tu mniej niż to, czy szkoła przygotowywała do służby. Podobnie z prawem jazdy: kategoria B nie daje ani jednego punktu, liczy się wyłącznie C lub D (§ 5 ust. 3).

Górnej granicy wieku nie ma

Art. 38 ust. 1 ustawy wymienia osiem warunków przyjęcia i żaden z nich nie dotyczy wieku. Powtarzana w opracowaniach granica „do 30 lat" albo „do 35 lat" jest przepisana z zupełnie innej formacji. Realnym ograniczeniem jest zdolność fizyczna i normy testu sprawności - a te są łagodniejsze w wyższych grupach wiekowych.

Kolejność stopni w korpusach, a nie sama ich liczba

Stopni jest 22 stopni w 4 korpusach (art. 49 ustawy) i pytanie idzie zwykle nie o liczbę, tylko o to, co stoi po czym: gdzie kończą się podoficerowie, a zaczynają chorążowie, albo który stopień jest w korpusie wyższy. Materiał: korpusy, stopnie i tradycja.

7. Sprawdzaj, z czego się uczysz

Materiały krążące po sieci bywają starsze niż obowiązujące przepisy, a część powtarza rzeczy, których nikt nigdy nie ogłosił. Cztery sygnały ostrzegawcze:

Nasze pytania stoją na tekstach jednolitych z Dziennika Ustaw, a przy każdej odpowiedzi podajemy artykuł albo paragraf. Co dokładnie z nich bierzemy, czego nie wiemy i co jest naszym założeniem, a nie przepisem - opisuje strona źródeł i metodologii.

Cała baza 200 pytań jest otwarta i nie wymaga konta, a w każdym zestawie testowym i w każdym zestawie fiszek pierwsze 5 pozycji sprawdzisz przed zakupem. Zacznij od zadań i organów Służby Więziennej - to najkrótsza droga do pierwszych punktów.